قطعاتی از موسیقی متن فیلم مادر ( Mother ) اثر ارسلان کامکار ( Arsalan Kamkar )

Album: Mother

Composer: Arsalan Kamkar 

Style: Soundtrack

Tracks: 4

Format/Bitrate : MP3 64KB

درباره کامکار و فیلم مادر :

اینکه آهنگساز به تنهایی این تشخیص را داشته باشد که چه نوع موسیقی به درد فیلم درام علی حاتمی می‌خورد، تشخیص سختی است. علی حاتمی در فیلم‌هایش نوعی نگاه و شیدایی ویژه‌ای نسبت به گذشته، نوستالژی‌ها، داستان‌های اساطیری، آدمها و اشیای قدیمی و عتیقه دارد. این نگاه را در فیلم مادر هم می‌شود دید. نگاه علی حاتمی در فیلم مادر یک نگاه سنتی است و فضایی را که برای مخاطبش ترسیم می‌کند فضای خانواده‌های قدیمی است که توجه ویژه‌ای به جایگاه مادر داشته‌اند. برای چنین فضایی، که حال و هوایی درام هم در خود دارد، بدون شک موسیقی سنتی بهترین انتخاب خواهد بود. حتی موسیقی ایرانی هم که با ارکستر سمفونیک اجرا شده باشد هم نه. دقیقا موسیقی دستگاهی ایرانی که با یک ترکیب سازهای سنتی ایرانی اجرا شده باشد. احتمالا ارسلان کامکار هم با دیدن سکانس‌هایی از فیلم خیلی زود به این نتیجه رسیده و برای اجرای موسیقی‌اش از گروه خانوادگی‌شان یعنی گروه کامکارها کمک گرفته است. مادر، تنها فیلمی است که خانواده کامکارها درکنار یکدیگر ساخت موسیقی آن را برعهده داشتند. شاید این را هم بشود یکی دیگر از ویژگی‌های موسیقی این فیلم برشمرد.

تاثیرگذاری موسیقی فیلم را در سکانس‌هایی که مادر یا پسر عربش در آن حضور داشتند بیشتر می‌شد احساس کرد. به نظر می‌آید ارسلان کامکار برای این دو شخصیت موسیقی ویژه‌ای را در نظر گرفته بوده. مخصوصا برای پسر عرب که از ساز بربط یا عود استفاده کرده است. ملودی‌های فیلم بیشتر روی سکانس‌هایی که مادر (رقیه چهرآزاد) وارد صحنه می‌شود یا از صحنه خارج می‌شود اوج می‌گیرد. برای این سکانس‌ها کامکار از آواز بیات ترک استفاده کرده است که حال و هوایی غمگین و صمیمانه دارد. به ویژه صحنه مرگ مادر که فرزندان همه در کنار تخت او جمع شده‌اند و اکبر عبدی که نقش غلامرضا را بازی می‌کند، دیالوگ معروف فیلم را می‌گوید:«مادر مرد، از بس که جان نداشت» موسیقی درام فیلم به اوج خودش می‌رسد و به تیتراژ آخر وصل می‌شود. یا برای صحنه‌های آب‌پاشی از سنتور استفاده کرده است و شیوه‌ی مخصوصی که به آن سنتور ریز می‌گویند. یا مثلا برای مثلا برای صبحگاهی سراغ نی و چهارگاه رفته است تا آن حس صبح و حماسه را داشته باشد. در صحنه‌های عزا هم از موسیقی‌های غمگین استفاده کرده. در مجموع در موسیقی مادر ماهور، اصفهان، چهارگاه، دشتی، بیات ترک به کار رفته است. در تیتراژ آخر کامکار یک گریز هوشمندانه‌ای هم زده است به موسیقی فولکلورشان یعنی موسیقی کردی. موسیقی تیتراژ آخر لالایی فولکلور مادرانه‌ای است که ارسلان کاملار آن را دوباره تنظیم کرده است. آواز این بخش را هم بیژن کامکار، یکی دیگر از اعضای خانواده‌ی کامکارها که اکثرا خوانندگی گروه کامکارها را برعهده دارد، خوانده است. 

"نقل شده"