هانس زیمر

هانس زیمر (Hans Zimmer) با نام کامل هانس فلوریان زیمر، در ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۷ در فرانکفورت آلمان متولد شد. او در خانواده‌ای یهودی و بازمانده از جنگ جهانی دوم بزرگ شد؛ مادرش نوازنده پیانو و پدرش مهندس و مخترع بود. زیمر از کودکی به موسیقی علاقه داشت اما از آموزش‌های آکادمیک و سخت‌گیرانه پیانو گریزان بود و ترجیح می‌داد با دستکاری پیانو و افزودن اشیایی مانند اره برقی به آن، صداهای جدید خلق کند. او در نوجوانی به لندن نقل مکان کرد و در مدرسه شبانه‌روزی هورت‌وود هاوس تحصیل کرد، اما هرگز آموزش رسمی موسیقی ندید و خود را وقف تجربه‌گرایی در موسیقی پاپ و الکترونیک کرد. آشنایی او با موسیقی فیلم در حدود دوازده‌سالگی و با تماشای فیلم «روزی روزگاری در غرب» با موسیقی انیو موریکونه رقم خورد؛ تجربه‌ای که به گفته خودش مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر داد.
زیمر فعالیت حرفه‌ای خود را در دهه ۱۹۷۰ با نوازندگی کیبورد در گروه‌های راک و ساخت جینگل‌های تبلیغاتی آغاز کرد و سپس با همکاری استنلی مایرز، آهنگساز برجسته، وارد دنیای موسیقی فیلم شد. نقطه عطف career او سال ۱۹۸۸ و ساخت موسیقی فیلم «مرد بارانی» بود که نخستین نامزدی اسکار او را به همراه داشت. او سپس برای فیلم «راندن خانم دیزی» و در سال ۱۹۹۴ برای انیمیشن «شیر شاه» موسیقی ساخت و برای دومی نخستین جایزه اسکار خود را دریافت کرد. زیمر در طول بیش از سه دهه فعالیت، برای بیش از ۱۵۰ فیلم موسیقی نوشته است؛ از جمله «گلادیاتور»، سه‌گانه «شوالیه تاریکی»، «تلقین»، «میان‌ستاره‌ای»، «دانکرک» و «تل‌ماسه» که برای دومی در سال ۲۰۲۲ دومین اسکار خود را گرفت. او که بنیان‌گذار استودیوی «Remote Control Productions» است، با تلفیق پیشگامانه موسیقی الکترونیک و ارکسترال، نسل‌های جدیدی از آهنگسازان فیلم را نیز پرورش داده است